Η αυτομόρφωση και η επανάσταση της τηλεκπαίδευσης

2009-11-29 10:13

    Κάθε επαναστατική αλλαγή τεχνολογικών μέσων διέρχεται δύο φάσεις : την πρώτη, που χαρακτηρίζεται  περισσότερο από μια ιδεολογική αντιπαράθεση των υπέρμαχων και των πολέμιων της νέας τεχνολογίας, και την  δεύτερη, που χαρακτηρίζεται από την ωρίμανση των νέων τεχνολογικών λύσεων και την ευρεία διάδοσή τους στο  γενικό πληθυσμό. 

    Τις δύο προηγούμενες δεκαετίες είδαμε και ακούσαμε πολλά για το πώς ο ψηφιακός κόσμος θα αλλάξει τη  ζωή μας, διανθισμένα με θεωρίες παγκόσμιας συνωμοσίας, άλλα και υπερβολικούς διθυράμβους για την τελική  λύση όλων των προβλημάτων μας. 

    Σήμερα, όμως, ζούμε την πραγματική επανάσταση της ψηφιακής τεχνολογίας, καθώς έχει ωριμάσει πλέον  η σύνδεσή της με συγκεκριμένες δραστηριότητές μας, και κυρίως με την εκπαίδευση. Δύο αιώνες μετά την γένεση  της μαζικής εκπαίδευσης στο σχολείο, φαίνεται ότι ήρθε η ώρα για την ανάδειξη μιας πιο εξατομικευμένης  εκπαίδευσης με χρήση μεθόδων εκπαίδευσης από απόσταση (e-learning self education). Μια ολόκληρη γενιά  μαθητών στον αναπτυγμένο κυρίως κόσμο αντικαθιστά τα σχολικά βιβλία με φορητούς υπολογιστές. 

    Η σύνδεση με το Διαδίκτυο και η πλούσια παραγωγή εκπαιδευτικού λογισμικού (educational software)  δημιουργούν ένα ριζικά διαφορετικό περιβάλλον για το σύγχρονο εκπαιδευτικό, ο οποίος αισθάνεται  αιφνιδιασμένος συχνά και δεν μπορεί να διαβλέψει τις νέες ευκαιρίες που αναδεικνύονται: 

• Να πολλαπλασιάσει τις διδακτικές του δυνατότητες χρησιμοποιώντας πλούσιες πηγές γνώσης και  πληροφορίας μέσω διαδικτύου. 

• Να προσεγγίσει πολύ πιο δημιουργικά τους μαθητές του, χρησιμοποιώντας εκπαιδευτικό λογισμικό στην  πράξη (synchronous e-learning). 

• Να οργανώσει τους μαθητές του αλλά να οργανωθεί και ο ίδιος σε δίκτυα εμπιστοσύνης εκπαιδευτικών, ώστε  να μπορεί να παρέχει ενισχυτική διδασκαλία και επιπλέον βοήθεια στους μαθητές του 

• Να οργανώσει η διδασκαλία του με ασκήσεις κατανόησης και εξέτασης χρησιμοποιώντας πλατφόρμα  ασύγχρονης τηλεκπαίδευσης (asynchronous e-learning). 

    Με αυτούς τους τρόπους ένας σύγχρονος εκπαιδευτικός, αντί να μεμψιμοιρεί για βλαβερές συνήθειες των  μαθητών που ασχολούνται καθημερινά με βιντεοπαιχνίδια κλπ, θα μπορέσει να συμμετάσχει στον κόσμο των  νέων ανθρώπων, οδηγώντας τους στην δημιουργικότητα και στη χαρά της αυτοεκπαίδευσης.  Έτσι, το μάθημα  γίνεται πιο δημιουργικό και αποκτά μια νέα διάσταση. Ο μαθητής αντλεί πληροφορίες και γνώσεις από τις ίδιες  του τις ασχολίες και όχι από αυτές που του επιβάλλουν άλλοι.

    Ειδικότερα, στο μάθημα της Νεοελληνικής Γλώσσας ανοίγονται νέες προοπτικές και καλλιεργούνται νέα  ερεθίσματα στο μαθητή. Μέσα από μια σειρά ηλεκτρονικών συνεδριών μέσω του Διαδικτύου, απορροφά νέες  γνώσεις, κατανοεί την αξία της έρευνας και παράλληλα βρίσκεται σε έναν οικείο γι΄ αυτόν χώρο.